Tijdens hun bezoek in maart 2006 aan de school zijn Betsy en Susanne Swint zich ernstig zorgen gaan maken over hoe lang de leraren het nog vol zullen houden. In Sierra Leone worden de meeste scholen niet door de regering gesteund. De scholen moeten hun kosten dekken uit het schoolgeld van de ouders. Maar wat als de kinderen geen ouders meer hebben of de ouders ook geen inkomen hebben? Deze leraren krijgen dus geen salaris. Zij doen dit werk omdat zij geloven in onderwijs. Zij zijn van mening dat een nieuwe burgeroorlog zal worden voorkomen door kinderen kennis bij te brengen, zodat zij kans op een baan hebben. Het devies van de school is "Kennis is Rijkdom". Maar deze leraren moesten naast hun werk voor de school een extra baan nemen om in hun onderhoud en dat van hun gezin te voorzien. Meestal is dit zwaar lichamelijk werk, zoals bijvoorbeeld tuinieren, stenen bikken etc. Ondanks hun idealistische instelling blijkt de dubbele taak, lesgeven en werken voor het eigen levensonderhoud, voor veel van hen te zwaar. Waren er in de school eind 2003 geleden nog zeventien leraren, thans zijn er nog maar acht. Ze staan op de foto rechts samen met een aantal collega's van de 'secondary' school. Acht leraren op meer dan 400 kinderen, waarvan een deel door de oorlog getraumatiseerd.

Om de zware taak van de leraren te verlichten wil de stichting zorg dragen voor een basisvergoeding in de kosten van hun levensonderhoud. Momenteel is dat zo'n € 30 per maand. Wij zijn daarom begonnen met het benaderen van teams van leraren en onderwijzers om een leraar in Grafton financieel te adopteren.
Kent u een team dat mogelijk gemotiveerd is zo'n adoptie voor een bepaalde periode voor haar rekening te nemen, brengt u ons dan met elkaar in contact. Want: zonder leraren geen onderwijs.

Sinds eind 2008 hebben we ook de leraren van de secundary school een gedeeltelijke basisvergoeding kunnen geven.